[English]     [Français]     [Deutsch]

Watoto - Dzieci Afryki
(„Watoto wa Afrika” to w języku
suahili – „Dzieci Afryki”)

Wystarczy zatrzymać się gdzieś w wiosce, w miasteczku, a nawet po prostu w polu – od razu pojawi się gromada dzieci. Wszystkie nieopisanie oberwane. Koszuliny, porcięta w nieprawdopodobnych strzępach. Za jedyny majątek, za jedyne pożywienie mają małą tykwę z odrobiną wody. Każdy kawałek bułki czy banana zniknie pochłonięty w ułamku sekundy. Głód wśród tych dzieci jest czymś stałym, jest formą życia, drugą naturą. A jednak to, o co proszą, nie jest prośbą o chleb czy owoc, nie jest nawet prośbą o pieniądze.
Proszą o ołówek.
Ołówek kulkowy, cena 10 centów. Tak, ale skąd wziąć dziesięć centów?
A oni wszyscy chcieliby chodzić do szkoły, chcieliby się uczyć.

Ryszard Kapuściński – Heban

„Kościół nie jest na świecie po to by potępiać, lecz by pozwolić na spotkanie z tą przenikającą do trzewi miłością jaką jest Boże Miłosierdzie. Aby mogło się to zdarzyć, trzeba wyjść. Wyjść z kościołów i z parafii, wyjść i pójść szukać ludzi tam gdzie żyją, gdzie cierpią, gdzie mają nadzieję.”

Papież Franciszek

Mjia wa Huruma –
Wioska Miłosierdzia
w Kigera-Etuma (Tanzania)

1. Położenie

Mjia wa Huruma – Wioska Miłosierdzia leży w Tanzanii, 100 m od brzegu jeziora Wiktoria, na terenie rozległej wsi Kigera-Etuma. Do miasta Musoma jest 20 km.

01c: Kigera-Etuma

Wieś Kigera-Etuma

2. Układ urbanistyczny

Wioska Miłosierdzia to zamknięty czworokąt budynków (wjazd przez bramę) – szeregowych, parterowych, jednoizbowych. Na środku wewnętrznego dziedzińca stoi mały kościółek oraz trzy parterowe budynki mieszczące Ośrodek Zdrowia. Jest bardzo ciasno.

01e: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Wioska Miłosierdzia widziana z zewnątrz

3. Historia

Do opuszczonych budynków starej misji miejscowy ksiądz Gotfreid Biseko przywiózł (i nadal przywozi) ludzi „zbędnych”: starych, niepełnosprawnych fizycznie lub umysłowo, trędowatych… Zabrał ich z ulic miast. Prosił o pomoc zagraniczne misje.

W ciągu kilku lat odwiedzili księdza Gotfreida przedstawiciele aż dziesięciu zgromadzeń. Nikt nie zdecydował się zostać ze względu na zbyt trudne warunki.

W roku 2011 przyjechały do Kigera-Etuma siostry Franciszkanki od Pokuty i Miłości Chrześcijańskiej. Postanowiły: spróbujemy. Próby podjęła się siostra Rut – Marzanna Ciesielska i jej dwie tubylcze współsiostry.

02f: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Siostra Rut (Marzanna Ciesielska)
z niepełnosprawną podopieczną

4. Czas próby

Opowieść siostry Rut, nagrana w Mjia wa Huruma w listopadzie 2013:

„Tu nie było niczego… Podstawowe rzeczy – poczynając od żywności, a na deskach na proste meble kończąc – musiałam przywozić z Musoma. Nie miałam samochodu. Korzystałam z boda-boda [boda-boda to motocykl lub skuter, na tylne siodełko kierowca zabiera pasażera i jego bagaż; bagaż „jedzie” też na zbiorniku na benzynę z przodu kierowcy]. Raz przekoziołkowaliśmy na śliskiej, gliniastej drodze. Kierowca tak się przestraszył, że uciekł. Zostawił mnie samą na pustej drodze, w buszu, w tym błocie. Byłam mocno poobijana, ale cała…

Po pół roku nastąpiła wymiana sióstr: te które ze mną zaczynały – wyjechały, na ich miejsce przyjechały siostry Evodia Mkamleguzi i Margareth Kokusima. Będąc we trzy mogłyśmy przygarnąć bezdomne sieroty.

[…]

Cały czas wysyłałam e-maile [internet jest w Musoma, czyli 20 km od Kigera-Etuma] do różnych organizacji z prośbą o pomoc. Wysłałam więcej niż 100.

Odpowiedź dostałam od Watoto, potem za waszym pośrednictwem nawiązałam współpracę z fundacją »Mają Przyszłość«. Caritas Polska przysłał 10 tys. USD. Na pozostałe e-maile nie dostałam nawet odpowiedzi”. [Siostra stara się ukryć łzy…]

5. Afrykańska droga życia
siostry Rut – Marzanny Ciesielskiej

…rozpoczyna się w roku 2006, w którym przyjeżdża na misję do Tanzanii. Pięć lat później w jubileuszowym (25 lat w zgromadzeniu sióstr Franciszkanek PMC) roku 2011 trafia do misji w Kigera-Etuma i tam pozostaje. Postanawia służyć biedakom zgromadzonym w Wiosce Miłosierdzia „na okrągło”, być stale dostępną dla potrzebujących, bez uciekania się do odpoczynku za klauzurą. Tego typu bliskość z ludźmi nie mieści się w konstytucji zakonu, do którego należy, więc Siostra podejmuje starania o założenie nowego zgromadzenia.

W połowie roku 2014 Biskup Michael Msonganzila, ordynariusz diecezji Musoma, powierza siostrze Rut utrzymanie Wioski Miłosierdzia z funduszy, o które sama musi się wystarać – zarówno Biskupowi, jak i Siostrom Franciszkankom PMC brakuje pieniędzy na ten cel.

1 stycznia 2016 roku, za pozwoleniem Matki Generalnej, siostra Rut opuszcza klauzurę w domu misji w Kigera-Etuma i zamieszkuje razem z seniorami w Wiosce Miłosierdzia. Jest to kolejny krok w realizacji jej powołania. Na początku maja 2016 otrzymuje pozytywną odpowiedź Papieża Franciszka na swoją prośbę o zwolnienie ze ślubów złożonych w zgromadzeniu sióstr Franciszkanek PMC; 17 maja 2016 roku składa nowe śluby przed miejscowym Biskupem, zakładając tym samym diecezjalne (rzymskokatolicka diecezja Musoma) zgromadzenie MSAMARIA. „Msamaria” to w języku suahili: „miłosierny samarytanin”. Na razie jest to zgromadzenie z jedną zakonnicą.

6. Dotychczasowa pomoc fundacji
Watoto – Dzieci Afryki

Fundacja „Watoto – Dzieci Afryki” współpracuje z Siostrą od 2012 roku. Przez cztery lata (do 30 czerwca 2016) przekazaliśmy łącznie 108 396,00 USD.

Objęliśmy akcjami „Bilet do stacji Życie” i „Dożywianie” wszystkie dzieci chore, przynoszone przez matki do Ośrodka Zdrowia (choroby, na które cierpią dzieci: kwashiorkor – choroba głodowa, gruźlica, malaria, AIDS i inne).

Wspieramy finansowo leczenie dorosłych w Ośrodku Zdrowia.

Objeliśmy akcją „Nie pora umierać” wszystkich seniorów.

Nasza dotychczasowa pomoc „inwestycyjna” – patrz: zakładki Inwestycje w roku 2012 i Inwestycje w roku 2013.

Nasza ostatnia pomoc (sierpień 2016) to przekazanie funduszy na zakup samochodu terenowego.

Po wystąpieniu z zakonu Franciszkanek PMC siostra Rut musiała oddać samochód – starą terenową Toyotę. Samochód jest potrzebny i do transportu ludzi w nagłych wypadkach, i do transportu żywności z Musomy (20 km) dla kilkudziesięciu osób. Tam nie ma innego środka komunikacji. Autobusy są, ale kursują pomiędzy dużymi miastami. Z Musomy autobusy jeżdżą tylko po jedynej drodze asfaltowej w dwu kierunkach: na południe do Mwanzy i na północ do granicy z Kenią. Po gruntowych drogach w buszu chodzi się pieszo lub jeździ własnym środkiem transportu.

Działalność fundacji „Watoto – Dzieci Afryki” jest ukierunkowana na pomoc dla ludności tubylczej. Uznaliśmy, że w tej konkretnej sytuacji zakup samochodu mieści się w tych ramach.

Aby Wioska Miłosierdzia nadal była przystanią dla najbiedniejszych, potrzebna jest pomoc finansowa.

Będziemy wdzięczni za wpłaty dowolnej wysokości na konto fundacji Watoto – Dzieci Afryki (43 1140 1010 0000 5839 2900 1001) z dopiskiem (tytułem wpłaty) „WIOSKA MIŁOSIERDZIA”.

7. Inwestycje dotąd niezrealizowane
z powodu braku środków finansowych:

  • /a/ instalacja wodno-kanalizacyjna dla całego „czworokąta” – całej Wioski,
  • /b/ generalny remont pomieszczeń sypialnych dla dorosłych, w tym budowa węzłów sanitarnych (ubikacje, umywalki, prysznice), dokupienie łóżek i materacy,
  • /c/ generalny remont jadalni i kuchni, wyposażenie w meble i sprzęty,
  • /d/ generalny remont dwóch pozostałych budynków Ośrodka Zdrowia,
  • /e/ budowa sali porodowej.

07a 2: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

07a 1: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Sypialnie wymagające remontu

07a toaleta: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Toaleta przy sypialniach

07c jadalnia: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Jadalnia

07c kuchnia: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Kuchnia

07c kuchnia zlewozmywak: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Zlewozmywak

06f: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Sala szpitalna

06g: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Sala do porodów

06i: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Sala szczepień: ważenie dzieci

500: Wioska Miłosierdzia w Kigera-Etuma w Tanzanii

Podwórze

W razie jakichkolwiek pytań – prosimy o kontakt:

tel.: 22 756 58 50 lub 505 44 99 15
e-mail: fundacja@DzieciAfryki.org

Więcej informacji o fundacji – w tym adres siedziby, numer konta itp. – znajdą Państwo pod zakładką Najważniejsze informacje.

Niniejsza witryna www jest – oprócz wpisów w urzędowych bazach danych, facebookowej strony fundacji www.facebook.com/fundacja.watoto oraz okresowo aktualizowanej przez fundację informacji w bazie portalu ngo.pl – jedynym w Internecie oficjalnym źródłem informacji o działalności fundacji Watoto – Dzieci Afryki.

Fundacja nie ponosi odpowiedzialności za informacje na innych stronach (witrynach) www.

Wszystkie zamieszczone w ramach niniejszej witryny materiały (tekstowe, wizualne i dźwiękowe) objęte są prawami autorskimi. Osoby, które chciałyby je wykorzystać (na swojej stronie www lub w inny sposób), powinny uzyskać zgodę administratora niniejszej witryny – kontakt: webmaster@DzieciAfryki.org.