[English]     [Français]     [Deutsch]

Watoto - Dzieci Afryki
(„Watoto wa Afrika” to w języku
suahili – „Dzieci Afryki”)

Wystarczy zatrzymać się gdzieś w wiosce, w miasteczku, a nawet po prostu w polu – od razu pojawi się gromada dzieci. Wszystkie nieopisanie oberwane. Koszuliny, porcięta w nieprawdopodobnych strzępach. Za jedyny majątek, za jedyne pożywienie mają małą tykwę z odrobiną wody. Każdy kawałek bułki czy banana zniknie pochłonięty w ułamku sekundy. Głód wśród tych dzieci jest czymś stałym, jest formą życia, drugą naturą. A jednak to, o co proszą, nie jest prośbą o chleb czy owoc, nie jest nawet prośbą o pieniądze.
Proszą o ołówek.
Ołówek kulkowy, cena 10 centów. Tak, ale skąd wziąć dziesięć centów?
A oni wszyscy chcieliby chodzić do szkoły, chcieliby się uczyć.

Ryszard Kapuściński – Heban

W połowie roku 2021 nawiązaliśmy współpracę z „Association de l’Amour Vivant” (ASLAV) – francuskim stowarzyszeniem, które od 10 lat działa w Republice Konga w zakresie opieki zdrowotnej. Nasza współpraca dotyczy finansowania projektu

Rzeka pomocy

To projekt unikalny w Afryce. Zespół medyczny – raz w miesiącu, przez 10 dni – przemierza łodzią dopływy i rozlewiska rzeki Kongo w prowincji Likouala. Dzięki temu pomoc medyczna dociera do 25 wiosek niedostępnych drogą lądową. Są to wioski plemion Bantu i Pigmejów.

akcja Rzeka pomocy: zdjęcie przedstawiające łódź na rzece oraz mapa pokazująca lokalizację prowincji Likouala

akcja Rzeka pomocy: mapa przedstawiająca szlaki, którymi porusza się łódź z zespołem udzielającym pomocy medycznej

  • Szlak wodny 1.: Impfondo nad rzeką Tanga (75 km na północ od Epeny): 5 wiosek i liczne obozy tubylców.
  • Szlak wodny 2.: Dzéké (75 km na południe od Epeny): 6 wiosek i liczne obozy tubylców.
  • Szlak wodny 3.: Mboua i Moudomgoma (100 km na płn. zachód od Epeny): 5 wiosek i liczne obozy tubylców.
  • Szlak wodny 4.: Mbandza (130 km na północny wschód od Epeny): 9 wiosek i wiele obozów tubylców.

Cele projektu:

  • pozyskanie zaufania mieszkańców do medycyny ogólnej;
  • badania przesiewowe i opieka nad pacjentami;
  • szczepienia populacji – redukcja chorób zakaźnych i pasożytniczych;
  • ekspedycja nagłych przypadków do Ośrodka Zdrowia im. Ojca Pio w Epena;
  • regularność opieki medycznej;
  • poprawa warunków sanitarnych.

Dotychczasowy przebieg

Projekt został rozpoczęty w listopadzie 2018 roku.

Ambasada Francji w Brazzaville przekazała 74 960 euro, co pozwoliło ASLAV na: rekrutację pielęgniarek i kierownika logistyki (tłumacza/asystenta); szkolenia pielęgniarek w zakresie najczęstszych chorób tubylców oraz podstawowej opieki zdrowotnej, w tym szczepień; zakup i dostawę łodzi (Brazzaville – Epena); zakup i dostawę niezbędnego sprzętu medycznego nadającego się do transportu łodzią; szkolenie zespołu technicznego w zakresie zarządzania ekspedycją oraz na pokrycie kosztu pierwszych ekspedycji (czerwiec, sierpień i wrzesień 2019 roku).

Pierwsze ekspedycje umożliwiły 1197 osobom skorzystanie z 1256 konsultacji oraz zaszczepienie 115 dzieci poniżej 5 roku życia.

W roku 2020 wstrzymano ekspedycje z powodu COVID-19. Wznowiono je w lipcu 2021 roku. Poniżej prezentujemy link, spod którego mogą Państwo pobrać raport podsumowujący pomoc medyczną udzieloną podczas lipcowej ekspedycji:

Raport za lipiec 2021 (pdf)

Udział fundacji
Watoto – Dzieci Afryki

Udział naszej fundacji w tym projekcie to sfinansowanie 10 ekspedycji w rocznym okresie – od grudnia 2021 do listopada 2022 (żegluga nie jest możliwa w lutym i marcu, ze względu na niski poziom wód).

Umowę o współpracy podpisaliśmy w sierpniu 2021.

Francuski lekarz, dr Michel Salefran – założyciel i prezes stowarzyszenia ASLAV – poprosił nas o pomoc. Nie jest w stanie zebrać pieniędzy na opłacenie tych ekspedycji. To w pewnej mierze wynik reklam (emitowanych również u nas), które ograniczają się do podania np. groszowej ceny jednej szczepionki, a przemilczają „koszty towarzyszące”: aby dziecko (lub inny chory człowiek) otrzymało szczepionkę, odżywkę czy lek, trzeba je dostarczyć na miejsce, opłacić pracę pielęgniarki, przekonać matkę do zaszczepienia dziecka czy podania leku. Sam zakup leków czy szczepionek – bez zatroszczenia się o pozostałe koszty – to korzyść tylko dla producenta.

Zespół i jego wyposażenie

Zespół medyczny to:

  • pielęgniarka, która zajmuje się konsultacjami prenatalnymi i wykrywaniem niedożywienia dzieci;
  • pielęgniarka odpowiedzialna za szczepienia i podnoszenie świadomości potrzeby szczepień;
  • pielęgniarka zajmująca się konsultacjami lekarskimi;
  • kierownik logistyki, który jest jednocześnie pilotem łodzi;
  • pracownik techniczny.

ASLAV mobilizuje również francuskich lekarzy różnych specjalności (wolontariuszy), aby przyjeżdżali i uczestniczyli w ekspedycjach.

Wyposażenie zespołu:

  • metalowa łódź,
  • sprzęt solarny do zasilania urządzeń elektrycznych,
  • mała lodówka (na szczepionki),
  • laptop,
  • telefon satelitarny (monitoring przez telefon satelitarny pozwala śledzić ekspedycję i reagować w sytuacji awaryjnej, np. gdy zachodzi konieczność konsultacji z lekarzem specjalistą),
  • namioty z wyposażeniem: • na konsultacje, • na zakwaterowanie zespołu,
  • sprzęt medyczno-chirurgiczny oraz leki.

Strona finansowa

Koszt jednej 10-dniowej ekspedycji to 2 129,00 euro.

Wyszczególnienie:

  • lekarstwa – 800 €,
  • żywność i woda pitna dla zespołu – 76 €,
  • ryczałt za telefon satelitarny – 60 €,
  • koszty dostawy leków z Brazzaville – 50 €,
  • wynagrodzenie kierownika logistyki (a zarazem pilota łodzi) – 198 €,
  • wynagrodzenie pielęgniarki od konsultacji medycznych – 152 €,
  • wynagrodzenie pielęgniarki od szczepień – 76 €,
  • wynagrodzenie pracownika technicznego – 38 €,
  • transport lądowy osób – 11 €,
  • 400 litrow benzyny – 427 €,
  • 10 litrów oleju – 52 €,
  • transport benzyny i oleju – 84 €,
  • 4 świece – 18 €,
  • ubezpieczenie osób – 45 €,
  • ubezpieczenie łodzi i sprzętu – 42 €.

Trzy czwarte pacjentów nie może pozwolić sobie nawet na symboliczną opłatę za leki, ustanowiono więc system płatności ryczałtowych na bardzo niskim poziomie. Same konsultacje są bezpłatne, aby zachęcić ludzi do przyjścia i nie tworzyć barier finansowych dla najbiedniejszych.

Rachunkowość ekspedycji prowadzi siostra Ventura Rojas, która została przeszkolona w sporządzaniu raportów finansowych. Dowodem każdego wydatku (oprócz kosztów wyżywienia) jest faktura lub podpisana uzgodniona umowa (wynagrodzenie dla kierownika logistyki, pielęgniarki itp.).

Raporty finansowy i merytoryczny (fakty i dane ilościowe z konsultacji i szczepień) otrzymują sponsorzy po zakończeniu każdej ekspedycji.

akcja Rzeka pomocy: w łodzi na rzece; siostra Ventura Rojas; pan Richard Mongomba

Po prawej u góry: siostra
Ventura Rojas, pielęgniarka.
Po prawej u dołu: Richard Mongomba,
kierownik logistyki, pilot łodzi.

akcja Rzeka pomocy: działania na miejscu…

akcja Rzeka pomocy: działania na miejscu…

akcja Rzeka pomocy: działania na miejscu…

akcja Rzeka pomocy: działania na miejscu…

Kontekst geograficzny i gospodarczy

Republika Konga (Kongo–Brazzaville) jest krajem rozwijającym się, zarejestrowanym w IPPTE – l’Initiative Pays Pauvres Très Endettés (Inicjatywie dla Wysoko Zadłużonych Krajów Ubogich). Jego gospodarka jest mało zróżnicowana, opiera się głównie na eksploatacji zasobów leśnych (90% dochodów państwa). Ludność boryka się z coraz większym ubóstwem.

Rejon Likouala ma powierzchnię 66 044 km², pokrytą głównie lasami i rzekami, tworzącymi krajobraz lasów podmokłych. W 2011 roku populację szacowano na 154 000 mieszkańców, wśród nich 50 000 rdzennych mieszkańców (Pigmejów). Ze względu na położenie geograficzne i brak infrastruktury, rejon jest bardzo odizolowany. Trasy komunikacyjne są nieliczne. W tym rejonie jest jedna droga asfaltowa o długości 120 kilometrów, która łączy Dongou z Epena przez Impfondo, stolicę departamentu. Pozostałe trasy to głownie drogi wodne.

Kontekst społeczny

Brak infrastruktury i środków transportu powoduje izolację ludności, prowadząc do bardzo ograniczonego dostępu do podstawowych usług, takich jak: edukacja, zdrowie, woda pitna, energia elektryczna. Plemiona Bantu i Pigmejów (rdzenna ludność Likouala) mają najniższe wskaźniki społeczne, ekonomiczne i zdrowotne na poziomie krajowym, a nawet międzynarodowym.

Pigmeje są bardzo wycofanym plemieniem, które nie może znaleźć swojego miejsca w społeczeństwie kongijskim. Raport OCDH – Observatoire Congolais des Droits de l’Homme (Kongijskie Obserwatorium Praw Człowieka) z 2017 roku podkreśla ich niepokojącą sytuację w obliczu marginalizacji i dyskryminacji, której doświadczają – zwłaszcza w dziedzinie dostępu do leczenia, co powoduje katastrofę zdrowotną.

Śmiertelność pigmejskich niemowląt i małych dzieci jest bardzo wysoka: 250 na 1000, dwukrotnie wyższa niż w całej populacji Konga (117 na 1000). Śmiertelność rodzących matek: 442 na 100 tysięcy żywych urodzeń.

akcja Rzeka pomocy: łódź na rzece

W razie jakichkolwiek pytań – prosimy o kontakt:

tel.: 22 756 58 50 lub 505 44 99 15
e-mail: fundacja@DzieciAfryki.org

Więcej informacji o fundacji – w tym adres siedziby, numer konta itp. – znajdą Państwo pod zakładką O fundacji.

Niniejsza witryna www jest – oprócz wpisów w urzędowych bazach danych, facebookowej strony fundacji www.facebook.com/fundacja.watoto oraz okresowo aktualizowanej przez fundację informacji w bazie portalu ngo.pl – jedynym w Internecie oficjalnym źródłem informacji o działalności fundacji Watoto – Dzieci Afryki.

Fundacja nie ponosi odpowiedzialności za informacje na innych stronach (witrynach) www.

Wszystkie zamieszczone w ramach niniejszej witryny materiały (tekstowe, wizualne i dźwiękowe) objęte są prawami autorskimi. Osoby, które chciałyby je wykorzystać (na swojej stronie www lub w inny sposób), powinny uzyskać zgodę administratora niniejszej witryny – kontakt: webmaster@DzieciAfryki.org.